Er zijn in meer dan duizenden verzorgingsproducten over de hele wereld minuscule korreltjes van plastic verwerkt. Dit zijn microplastics en de cosmetica-industrie worden deze deeltjes microbreads genoemd. Deze beads worden onder andere verwerkt in:

  • Tandpasta
  • Lotions
  • Honing
  • Scrubs
  • Dagcrèmes

Microbreads

Microbreads zijn kleine plastic bolletjes van 5 mm tot 1 mm die aan verzorgingsproducten worden toegevoegd voor om het product er beter uit te laten zien of voor een scrubbend, reinigend effect. De bolletjes worden gemaakt van verschillende soorten plastic, polypropeen (PP), polyethyleen (PE), polyethyleentereftalaat (PET), nylon, PTFE (Teflon) en polymethyl methaacrylaat (PMMA, plexiglas).

Microplastics zijn niet of nauwelijks met het blote oog te onderscheiden en komen via het doucheputje in het rioolstelsel terecht. Rioolwaterzuiveringsinstallaties zijn niet ontworpen om microbeads uit het afvalwater te filteren en dat is de belangrijkste reden dat ze uiteindelijk bijdragen aan de plastic soup. Zeedieren krijgen microbeads binnen en zo belanden ze uiteindelijk bij de mens op hun bord. Microbeads en microplastics vergaan niet en eenmaal ongecontroleerd in het milieu zijn ze onmogelijk daaruit te verwijderen.

Kleine deeltjes

Microplastics zijn alle plastic deeltjes kleiner dan 5 mm. Primaire bronnen van microplastics zijn bijvoorbeeld reinigingsmiddelen en allerlei andere industriële toepassingen zoals elektronica, auto’s en de medische wereld is ook een grote primaire bron. Secundaire bronnen zijn bijvoorbeeld grotere stukken piepschuim, landbouwplastic, bouwfolie of verpakkingsmateriaal waaruit door UV-afbraak microplastics ontstaan die steeds verder uit elkaar vallen. Ook komen er microplastics in het ecosysteem door het wassen van synthetisch textiel, zoals nylon, polyester en acryl.

Er bestaan nog kleinere plasticdeeltjes. Die zijn kleiner dan 0,1 mm en worden nanoplastic genoemden. Deze kleine plasticjes komen bijvoorbeeld vrij bij 3D printen.

Schadelijke stoffen

Via microbeads worden we inwendig blootgesteld aan schadelijke stoffen. Microbeads binden gemakkelijk aan schadelijke organische chemicaliën die door vervuiling in wateren aanwezig zijn. Deze groep zeer schadelijk stoffen noemt men POP’s (Persistent Organic Pollutants) zoals bijvoorbeeld DDT (een insecticide) en PCB’s (zeer giftige chloorverbindingen). Daarbij kunnen de plastics, waar de microbeads van gemaakt zijn, van zichzelf ook schadelijke stoffen zoals weekmakers bevatten.

Voor meer informatie over microplastics kijk op de site van plastic soup foundation