De vervuiling van plastic in de wereld tast niet alleen de gezondheid van de mens aan. Dat leidt tot dierenleed. Jaarlijks raken tussen de 57.000 en 135.000 zeehonden en walvissen verstrikt tussen het afval. Ook veel vogels en schildpadden zijn de dupe van zwerfafval.

Op land

Dit gebeurd niet alleen in de zee. Op het land gaat het bijvoorbeeld om herten die plastic zakjes opeten en daar vervolgens in stikken en om vee wat zich verwondt aan blik of glas of zwerfafval opeet. In Belgie blijken jaarlijks zeker honderd koeien te sterven omdat zwerfafval met het voer vermalen wordt. Met name blikjes, die met hooi vermalen worden tot vlijmscherpe stukjes, kunnen koeien gemakkelijk fataal worden. Koeien kauwen namelijk nauwelijks voordat het voedsel wordt ingeslikt. Dit verschijnsel lijkt alleen maar toe te nemen.Een exotischer voorbeeld komt uit de Verenigde Arabische Emiraten. In 1997 bleek daar dat van de overleden kamelen die werden onderzocht er ruwweg 50% was overleden ten gevolge van het eten van plastic tasjes. Er waren proppen van plastic afval in het spijsverteringskanaal ontstaan (zogenaamde polybezoars)

In de zee

Zeedieren raken verminkt of overlijden omdat ze verstrengeld raken in zeeafval of omdat ze het opeten. Veel zeevogels en zee zoogdieren overlijden omdat ze verstrikt raken in visnetten, vislijnen, plastic tassen of ander zee afval. Naar schatting sterven 50.000-90.000 zeehonden per jaar doordat ze verstrikt raken in plastic afval. Ook kleine stukjes plastic zijn gevaarlijk voor dieren. Met name in zeevogels zoals stormvogels en albatrossen, zeehonden, zeeschildpadden, maar ook in mossels en zeepieren worden kleine stukjes plastic teruggevonden. Kleine plastic deeltjes kunnen gevaarlijk zijn voor de dieren doordat ze het spijsverteringsstelsel blokkeren, zodat de dieren minder kunnen eten, een ander voedingsgedrag gaan vertonen of aangewezen zijn op ander voedsel. Uit onderzoek blijkt dat 95% van de aangespoelde stormvogels rondom de Noordzee gemiddeld 45 stukjes plastic in hun maag hebben met een gewicht van 0,31 gram per vogel.

Ontdekking

Kapitein Charles Moore is de man aan wie de ontdekking van de Great Pacific Garbage Patch. Toen hij met zijn catamaran van California naar Hawaii zeilde, en een andere route nam dan normaal richting de Noord-Pacfische gyre te varen. Een gyre is een plek waar waterstromingen in rondjes draaien en waarvan op de hele wereld vijf grote en vele kleintjes te vinden zijn. Een windstil gebied, waar weinig zeilers komen. Hier werd hij geconfronteerd met grote hoeveelheden afval verspreidt over kilometers zee. Het laatst gepubliceerde rapport van oceanograaf Giorka Proskurowski en Tobias Kukulka stelt dat het probleem nog erger is dan wat Charles Moore destijds zag. Volgens Proskurowski duwt de wind een groot deel van het plastic onder water, waardoor waarnemingen onderschat worden. Waarschijnlijk zit er 2,5 keer meer plastic in de oceanen dan wat tot nu toe uit oppervlakteonderzoek is gebleken. Bij sterke wind kan dit zelfs 27 keer hoger liggen.

Voor meer informatie over dierenleed kijk op animals today of op plastic soup foundation